Bob de Groot

Bob de Groot werkt al jaren voor en met organisaties die opereren op het snijvlak van privaat en publiek. Het werk dat zulke ondernemingen doen gaat automatisch veel mensen aan; hun speelveld is immers de samenleving zelf. Het veelvoud aan belangen dat zo’n bedrijf dient maakt zijn organisatie complex en hybride. En de leiders zijn bovendien heel zichtbaar; je werk ligt altijd onder een vergrootglas.

Dit stelt hoge eisen aan leiderschap. Lang niet iedereen is uit het juiste hout gesneden om leiding te geven binnen zo’n dynamische complexe context. Hij, en gelukkig steeds vaker zij, is per definitie sensitief voor z’n omgeving. Niet alleen omdat het werk dit vereist, maar veel vaker omdat dit nu eenmaal in hun bedrading zit. Meebewegen met de tijdsgeest; nieuwe verbindingen kunnen leggen, connectie houden met je omgeving, je committeren aan iets dat groter is dan jezelf. Een leider die werkzaam is in mijn branche ziet zichzelf als ‘rentmeester’, zegt Bob. Het zijn bevlogen mensen; intrinsiek gemotiveerd om tijdelijk de verantwoordelijkheid te mogen nemen om de organisatie de volgende fase in te leiden.

Bob weet dat wie zich staande kan houden in zo’n omgeving uiteindelijk alles aan kan. Hierdoor is het talent schaars. “En je moet ook nog bij het behang passen, anders gaat het niet werken.” Maar hem of haar vinden is van onschatbare waarde voor een onderneming. Dat wordt vaak onderschat. Dat maakt het werk zo boeiend en uitdagend. Elke opdracht is uniek in z’n eigen bijzonderheid. De ‘matchmaking’ is elke keer weer uitermate precies. Alles moet op z’n plaats vallen. Om dit te kunnen doen moet ik zelf ook voortdurend meebewegen met de tijdsgeest en m’n omgeving. Ik moet letterlijk onder de huid kruipen van mijn opdrachtgever. Werkelijk begrijpen en aanvoelen welk type leider de onderneming verder gaat brengen. Maar hierdoor raak ik nooit uitgekeken op m’n werk. Het is wat mijn vak zo mooi maakt.